Page Title: Poetry – Void Network

Page Description:

Page Keywords:

Page Text: ΕΚΡΗΞΗ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ- Τάσος Σαγρής Μέσα στο διαμέρισμααπό κάπου μακριά μέσα στο μυαλό μουακούγεται ο ήχος μιας τεράστιας θάλασσαςπου βρέθηκε αυτή η θάλασσα στις άκρες του μυαλού μου; Ονειρευόμαστε περιπετειώδεις ιστορίες,αυτές ξεχειλίζουν συχνά απ’ το κεφάλι μαςφαντασιώσεις, ανέκφραστες επιθυμίεςέπειτα μένουμε αδρανείςκαταναλώνουμε αφηγήσειςσυναισθήματα, ψηφιδωτά από ζωέςκαι αναπαραστάσεις γεγονότων τρομαγμένοι θεατές, ακίνητοι, μίζεροι πελάτες των θαυμάτων κοιτάζω τον χρόνο που πέρασεμια ιστορία που ξεχάστηκεκάποιος γελά δυνατά χωρίς να νοιάζεταιτο σκοτάδι χάνεται – η παράσταση αρχίζει μια ξαφνική… March 4, 2022 Να τελειώνουμε Θα φτάσει η στιγμή που θα πούμε ως εδώ και δεν θα χρειαστεί καν να βγούμε στους δρόμους, και δεν θα χρειαστεί καν να γίνουν μάχες, μόνο θα αφήσουμε τις πόλεις να καταρρεύσουν κι εμείς θα κάνουμε πικ νικ στα συντρίμμια. Θα έρθει η στιγμή που θα τελειώσουν οι συζητήσεις, τα επιχειρήματα, οι λογικές προσεγγίσεις στο παράλογο, κι εμείς θα γελάμε που το μυαλό μας είναι και πάλι καθαρό και… January 6, 2022 ΓΙΟΡΤΕΣ – Τόνια Κοσμαδάκη Σίμωσαν τα γουρούνια Με μύρισαν μα δεν με θέλανεΉμουν κι άσχημηκαι φτωχήΠέρασαν από πάνω μουΆδειος ΕπιτάφιοςΚι ήταν βαρύ το Έαρ Σπασμένη σηκώθηκαΣπασμένα χορεύωΜε πόδια αιώνιαπου τρίζουν φωνέςΚι αν ποτέ δεν έλθετεΉ αν καθυστερήσετεπου είναι και γιορτέςΕγώ εδώγριά και άγριαεπιζώΜια μάγισσα ξεθεωμένη Χορεύωγυμνή από αγάπητυφλή από φωςΔε μ` έχει καμιά μουσικήΧτυπάτε τα πόδια σαςνα πάρω ρυθμόΞυπνήστε την άδικη γηΔεν είσαστε εδώΜα είστε παντούΦτηνήσιωπηλή ατυχίαπου οι άνθρωποιπάντα αργούν ________ ΤΟΝΙΑ ΚΟΣΜΑΔΑΚΗ Από… December 21, 2021 Ταξίδευε μονάχος – Μαρία Κυριάκη Ταξίδευε μονάχοςκι ύστερα με τη φαμίλια τουτο σπίτι πίσω γκρεμισμένοτο κλειδίστο στήθος. Αφού έμεινε όρθια η πόρταθα το ξανακτίσωκάποια μέρα.Νοίκιασε βάρκαγια να τους περάσει απέναντιήταν πιο κρύο το απέναντιαπ’ τη θάλασσαμα πίσωτα είχαν όλα αφανίσει η φωτιάκαι το μαχαίρικρατούσε το κλειδί στο στήθοςμια μέρα θα γυρίσωνα το ξαναστήσωαφού η πόρτα του έμεινε άκαυτη.Ταξίδευε από τον δρόμο της θαλάσσηςκι ύστερα απ’ των βουνών τα στήθηκι αργότερα περπάτησεστο βούρκο της κοιλάδαςμε τα… February 21, 2021 Λύπη μόνο για αυτά που θεωρούσαμε ότι θα είναι πάντα εκεί- Κατερίνα Γκαράνη Λύπη μόνο για αυτά που θεωρούσαμεότι θα είναι πάντα εκεί να μάς περιμένουν,όπως οι σπαρμένοι κίονες σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας,που πλέον ούτε σαν τουρίστεςδεν θα μπορούμε να τους προσκυνήσουμε.Μεσοτοιχία στα μέτρα του ανθρώπου αρχαίοι ναοίμε το υπερπολυτελές τερατούργημα ενός κακομοίρη Κινέζουπου θα βάλει τον πολύχρωμο Δράκο τουνα πάρει την δόξα του μαυροντυμένου Μινώταυρου. Δάκρυ μόνο για αυτά που βουβά έπεφτανόπως τα δέντρα στην Ιερισσό,όπως οι φωλιές των αγριογούρουνωνκαι… January 11, 2021 Kάποιος φτιάχνει με καρμπόν τις μέρες – Ε.Μύρων Κάποιος φτιάχνει με καρμπόν τις μέρες(όσο πάνε και ξεθωριάζουν) αποφεύγω τον αγέλαστο καθρέφτημε καφέ σκέτο τσιγάροετοιμάζω μπαγιάτικο πρωινόμε τα παράπονα του ταβανιούκαι τα βουρκωμένα παντζούρια (όταν πονάς όλος ο κόσμος είναι δαγκωμένοςπαίρνει το σχήμα της οδύνης σου) ξέμπαρκοςμε χειροποίητη μοναξιάοδηγώ το φαντασιοπλάνο μουστη φάμπρικα του τίποτα έμαθα να μετράωμε τα δάχτυλα της καρδιάςοι βαλβίδες μουέφτυσαν την περόνη δεν μπορώ να κόψω το κάπνισμα ούτε τον κόσμο σταδύο βάζω ξυπνητήρι στο… December 22, 2020 Φλέβες και Βασανιστήρια – Gassara Mohamed Ακουμπώ το κεφάλι μουΣε ένα μαξιλάρι από λάβαΓια να κοιμηθώΛεπτάΏρεςΉ χρόνια προδοσίαςΜακάβρια χρόνιαΧρόνια όμορφα σαν πτώμαΠρέπει να κοιμηθώΚαι γιατί να ξυπνήσω;Για να ζήσω σε έναν κόσμοΌπου κρύβεται ο άνθρωποςΠίσω από την πόρταΚαι όπου οι ελπίδες κόβονταιΤις ημέρες των γιορτώνΓιατί να ξυπνήσω;Για να ζήσω μια εποχή πολέμουΣτιγμές τρόμουΚαι στιγμές αποχαιρετισμούΑυτό είναι η ζωή; …Χτίσαμε τον αιώνα μαςΜε τις υποσχέσεις μαςΚαι με τις πιστές μας αγάπεςΑλίμονο! Η στέγη καταρρέειΚαι να μαστε, απογυμνωμένοι!Μην… November 12, 2020 Ποιήτριες της Αντίστασης ΟΛΑ ΘΑ ΣΒΥΣΟΥΝ| Κατίνα Παϊζη Όλα θα σβύσουν, θα χαθούν αγύριστα,τίποτα δεν θα μείνη στον αιώνα,του κόσμου αυτού συντρίμμια η ζωήθα πέση, σαν ναού παληά κολόνα. Ο χαλασμός κι’ ο χρόνος θ’ αφανίσουνεόλα μέσ’ στο πυρό τους το καμίνι,κι’ από του κόσμου τούτου τις ζωέςασάλευτη καμμιά δε θ’ απομείνη. Μ’ απ’ όλους πιο στερνά θε να χαθήο ποιητής στην ώρα τη μεγάλη,της γένεσης παληός τραγουδιστής,και του χαμού στερνή ωδή να… May 9, 2020 Δοκίμιο: Αχαρτογράφητες Ιθάκες- Ο φεμινισμός στην ποίηση του Κώστα Κωνσταντινίδη- της Ξένιας Καλαϊτζίδου Αν κάτι σίγουρα διέπει την ποίηση του Κώστα Κωνσταντινίδη τότε αυτό δεν είναι άλλο από την αναζήτηση της αλήθειας· κάτι που διακρίνεται και στα ερωτικά του ποιήματα. Έννοια οι οποία είναι συνυφασμένη εξ ορισμού με αυτές του φεμινισμού και του queer. Διόλου τυχαία, οι γυναικείες μορφές των ποιημάτων του εγείρουν αναστοχασμό και λειτουργούν ως πηγή κοινωνικής χειραφέτησης («που κάθονται με τα όλο αυτοπεποίθηση πόδια / ανοιχτά αδειάζοντας τον Φρόυντ»), ενώ… March 17, 2020 ΝΟΣΤΟΣ – Υπερβολική Δόση Οπίου | Σίσσυ Δουτσίου Το σπίτι βυθισμένο στον ύπνο Θα μείνω εδώ για να υποκλιθώ στους μύθους που πρόκειται να ακουστούν Ένας λευκός θόρυβος δένει τους καρπούς μου στον ουρανό και τους αστραγάλους μου σε μια μεγαλοπρεπή λεύκα με έναν ανθεκτικό αναστεναγμό «κι αὐτὸς τοὺς πῆρε τὴ γλυκειὰ τοῦ γυρισμοῦ τους μέρα» Ραψωδία α – Η συνέλευση των Θεών – Οι συμβουλές της Αθηνάς Ο υπέρλαμπρος ήλιος στην Οδό Ειρήνης Συναντώ τον Όμηρο να… November 16, 2019 Σιωπή | Δημήτρης Καφετζής Δεν τρέφω πια καμία αυταπάτη Διαλέγω τον μοναχικό δρόμο της σιωπής Δεν προσδοκώ τίποτα Βαδίζω γυμνός μέσα μου στο δρόμο της ακοής Και έχω τόσα να σου πω Όμως δεν βρίσκω λέξεις τρυφερές Τη μοναξιά και την οργή σου να απαλύνουν Την πληγωμένη πλάτη σου να επουλώσουν Ζω για ένα αύριο που δεν θα έρθει ποτέ Και θα πεθάνω μια μέρα γι’ αυτό Θα πεθάνω για μένα Η τελευταία μου… November 2, 2019 Αφιέρωμα: 4 Πεζά | Νάνσυ Αγγελή Ένα κείμενο για το τέλος της μέρας που, συχνά, μοιάζει με το τέλος του αιώνα, το τέλος του κόσμου κ.ο.κ. Fin de siècle Οι χλωμές ακτίνες του ήλιου τρύπωναν δειλά ανάμεσα στα πυκνά φυλλώματα κι ύστερα σκορπίζονταν γοργά προς όλες τις κατευθύνσεις, αφήνοντας στο πέρασμά τους φευγαλέα πέπλα που εξατμίζονταν στον αέρα κι έπεφταν νωχελικά στο χώμα σαν αόρατη απαλή βροχή. Τα λεπτοδουλεμένα αρτ ντεκό κάγκελα κατά μήκος του ποταμού,… October 8, 2019 ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ- Παυλίνα Μάρβιν Με τον Βάλτερ γνωριστήκαμε τυχαία και έκτοτε κρατήσαμε επικοινωνία, που με τον καιρό έπαιρνε να πυκνώνει. Εκείνος, έμενε με την οικογένειά του σ’ένα  όμορφο αγρόκτημα της Ζαπορίζιας, κάπου στον 15ο αιώνα, κι εγώ στο Κίεβο, σ’ ένα σκοτεινό διαμέρισμα του 15ου ορόφου, το 1984. Για μεγάλο διάστημα είχαμε μια μάλλον πετυχημένη σχέση από απόσταση. Επικοινωνούσαμε κυρίως με πουλιά και με μπουκάλια, καμιά φορά κατάφερνε να βγάλει τη φωνή του από… August 19, 2019 Αναδημοσίευση Ερωτικής Επιστολής – Γιώργος Γκανέλης Αγάπη είναι ο άδειος κάλυκας του περίστροφου το εκκρεμές που ψηλαφεί την πραγματικότητα η ιστορία ενός παροπλισμένου δεξαμενόπλοιου το πικρό χορτάρι που τρέφεται η μεσαία τάξη Κι εμείς μέσα στα κλειστοφοβικά εντευκτήρια μέρες αμέτρητες μηρυκάζοντας ορθολογισμό ενώ έξω ο έρωτας να σκαρφαλώνει στο φεγγάρι και στα καπνισμένα φουγάρα της χαλυβουργικής Η μάζα του σύμπαντος ένα μικρό ψαροκόκαλο θαμμένο στον ανισόπεδο κόμβο Μεταμόρφωσης πιο πέρα γαβγίζουν οι αυγουστιάτικες μοναξιές μάταια αντηχώντας… August 18, 2019 Χαρτογράφηση Ελιών – Άγγελος Ήβος Τη μέρα που δεν είχα σβέρκο εύκαιρο να σπάσει από πλάτανο, πήγα για μία τυπική χαρτογράφηση ελιών. Με είπεν η γιατρίνα:  όλα αυτά τα δέντρα ειν’ επιθετικά. Τα δέντρα του τόπου σου ειν’ επιθετικά, κυρίως τα μαυρόπευκα. Ναν μου τα βγάλετε αμέσως, είπα. Δεν βγαίνουν, είπε κείνη. Ούτε κι οι ελαφοκουμαριές μου, ψέλλισα, ούτε κι οι σκιναριές; Δεν ξεριζώνονται από το δέρμα ποτέ τους οι γυναίκες, κύριέ μου, μ’ έκοψε. August 18, 2019 Περσεφόνη – Σίσσυ Δουτσίου Η Περσεφόνη επέστρεψε από τον Άδη. Αυτή είναι η αρχή της άνοιξης – μια κόρη που επιστρέφει στη μάνα της για να χορέψει μαζί της. Επέστρεψε μαζί με τους ποιητές που πάσχουν από έναν κληρονομικό πόνο στα γόνατα. Ένα πεδίο μάχης η ευτυχία. H Περσεφόνη Θεά Σεμνή παντοκράτειρα με το ιερό σώμα – νυμφεύει την άγρια βλάστηση με το δέρμα της καρδιάς μας. Χαίρεται με τους πολύμοχθους συγγραφείς που επιστρέφουν… August 3, 2019 “Πώς την φαντάζεσαι εσύ την επανάσταση σου”- Αννούλα Χιονιά Τα λύσαμε όλα και μας απέμεινε ο έρωτας να σκεφτούμε ρε Αννούλα; -Δηλαδή πώς την φαντάζεσαι την αλλαγή σου συνολική ή ατομική; -Και πώς την φαντάζεσαι εσύ την επανάσταση σου και την αλλαγή δηλαδή; Με αγάπες και λουλούδια; -Βασικά ναι. Και κυρίως με πολλά ηλιοτρόπια γιατί δεν μ αρέσουν κι όλα τα φυτά, μόνο τα ηλιοτρόπια και οι κάκτοι. -Όταν θα μας δέρνουν οι μπάτσοι δηλαδή εσύ θα σκέφτεσαι τα… August 1, 2019 Σίσσυ Δουτσίου «Ένδοξες Μέρες» Βιβλιοκριτική-Κωνσταντίνος Μπούρας ΣΙΣΣΥ ΔΟΥΤΣΙΟΥ Ένδοξες μέρες  εκδόσεις Κενότητα, Αθήνα 2018, σ. 80. ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Αφιερωμένο στη γιαγιά και στη μητέρα της συγγραφέως που δημοσιοποιεί την τέταρτη λογοτεχνική της έκθεση με αυτό το βιβλίο. Σεμνή και ταπεινή δεν θα την έλεγες, είναι όμως κυριολεκτική, ειλικρινής, αυθόρμητη κι αυθύπαρκτη ενίοτε, δεν επαφίεται στην επιδοκιμασία μας, δεν αποζητά εναγωνίως τη γνώμη μας, αλλά υπάρχει γράφοντας, ακριβώς όπως θα… July 29, 2019 Ο Διάβολος της Ανιστορικότητας – Μαρία Πατακιά “Σας βαρέθηκα όλους!” Σκέφτηκε αδύναμα αλλά είπε δυνατά, εις επήκοον όλων, ο διάβολος μελαγχολών, αποστρεφόμενος το παρελθόν, γυρίζοντας την πλάτη του στο μέλλον. (Σαν αντι σταση στο αντίπαλο δέος του, τον Άγγελο της Ιστορίας;) Απρόσμενη στάση από κάποιον που έχει κατακτήσει τον ρόλο (πρωταγωνιστικό, βέβαια) να κρύβεται στις λεπτομέρειες. Αντίρροπες δυνάμεις ανιστορικότητας τον κρατούν καθηλωμένον και εκτεθειμένον στα όμματα όλων. Δεν έχει πλέον και πού να εκπέσει. Ούτε προτείνει πειρασμό.… July 27, 2019 Ο θυμός των σωμάτων- Larry Cool Το κορίτσι που αγαπώ, Aλείφει μέ άχνη υδραργύρου τό αιδοίο της -απόψε την έχει καλέσει κάποιος τραπεζίτης Τυφλός ἀπό λαγνεία γλείφει το δηλητήριο Πεθαίνει με σπασμούς, Σφίγγοντάς του το κεφάλι ανάμεσα στους μηρούς της. Το κορίτσι μου εισβάλλει στο κοινοβούλιο Ανεβαίνει στο βῆμα, πετά  το σουτιεν Πρωθυπουργός και βουλευτές μένουν ενεοί- και τότε, Απ’ τα ωραία στήθη δυό κάννες τους πολυβολούν. Μπόρα ξεσπά Μέσα από τις σταγόνες που σκᾶνε στο… July 16, 2019 ΤΙΠΟΤΑ- ο Ελευθεριακός Και οι άνθρωποι αφέθηκαν στη λάσπη και τα ζώα πετάχτηκαν βίαια στον ουρανό των σφαγείων. Να ήταν κάτι που δεν είχαμε δει; Να ήταν όλοι εκείνοι που πέθαναν μπροστά στον καθρέφτη; Και πώς αναρωτιέσαι δίχως ένα ποτήρι κρασί; Κι όλοι αυτοί οι ποιητές που έγραψαν για το άγνωστο πού είναι τώρα; Κι όλοι εκείνοι που κάποτε μάς φρόντιζαν σαν καλοί ηθοποιοί πού θάφτηκαν; Μιλάμε από μέσα τους ή εκείνοι ξάφνου… July 3, 2019 Εμείς – Sanné Ouilaz Με κλωστή σε καρούλι από το Βιετνάμ, που ‘ναι φθηνό οπότε και βολικό, θα ράψω για πάντα πολλά-πολλά μάτια. Μαζί και τα δικά μου. Θα τα ράψω γιατί είναι ήδη στραβά, ανάκατα, αλκοολικά, άδικα, εύκολα μεγαλωμένα. Θα αφήσω στην άκρη την ιαπωνική κάμερα που μου έκανε δώρο ο μπαμπάς και δεν θα βγάλω φωτογραφία ξανά παιδί νεκρό, παιδί ντυμένο με αλουμινοκουβέρτα, παιδί να σηκώνει ψηλά τα χέρια. Τέλος η αποτύπωση… May 14, 2019 ΤΑΡΑΤΑΤΑΜ! Δεν ΕίμαστεΠοιητές | Θεόδωρος Μπασιάκος 1. ταραταταμ! Όλοι βγάζουν βιβλία, όλοι βραβεύονται κιόλας. Εγώ λέω δεν χρειάζεται δεν είναι απαραίτητο. Ο Μακρής δεν έβγαλε ποτές του βιβλίο και πολύ καλά έπραξε. Καλά, φυσικά, κι’ όσοι έπραξαν τ’ αντίθετο. Για μένα αρκεί να ζεις σαν ποιητής. Να ζεις με την ποίηση. Αυτό. (Αυτό είναι το σημαντικό κι’ αυτό είναι αρκετό). Ο Γκόρπας γράφει κάπου για ένα ντέφι μεταχειρισμένο. Ο Χάκκας, για μια κουδουνίστρα που δεν επιτέλους… April 24, 2019 Πλευριτομένος | Αλεξάνδρα Επίθετη στοιχηματίζω στο τσούρμο που έχει μαζευτεί στην πιλωτή της πολυκατοικίας. στοιχηματίζω στον πιο δυνατό τον πιο καυλιάρη τον πιο φωνακλά: σπάστους ρε παλικάρι, γάμα τους τη μάνα. κι οι άλλοι συνεχίζουν να σπρώχνονται και να ουρλιάζουν σα κτήνη σε κλουβιά. όποιος προλάβει σήμερα να σπάσει την πόρτα του διαμερίσματος, θα είμαι για πάντα δικός του. για μια παντοτινή θέση στην καρδιά μου ρε καριόληδες τους φωνάζω από τον 6ο, και… April 22, 2019 Δύση του Αστεριού | Νικόλας Κακατσάκης Στην δύση που συμβαίνει πίσω απ’ την ταράτσα με την καμινάδα του καυστήρα, στα αστραφτερά τζάμια των θερμοσίφωνων και στην απόληξη του κλιμακοστασίου, στο μηχανοστάσιο του ανελκυστήρα θ’ ανέβω στις κεραίες των τηλεοπτικών δεκτών για να γιορτάσω την ομήγυρη μας στο σκοτάδι των λαμπτήρων του στεγνού φωτός που ρέει άφθονο και η φαινόμενη τροχιά του αστεριού που οδηγούσε τα πόδια – λευκή γραμμή στην άσφαλτο που κράταγαν τα χέρια –… March 21, 2019 Ποίηση από τον 21ο Αιώνα- 59 Σύγχρονοι Έλληνες Ποιητές To Κενό Δίκτυο, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 2019, παρουσιάζει μια ενδελεχή ανθολόγηση 59 ποιητών από την σύγχρονη Ελλάδα. Όπως συνήθως σε αντίστοιχες απόπειρες είναι αδύνατο η παρούσα συλλογή να καλύψει το εύρος της ποιητικής δημιουργίας στην εποχή μας. Ζητάμε συγνώμη από όσες και όσους έμειναν εκτός αυτής της ανθολόγησης και ειδικά τους νεώτερους ποιητές και ποιήτριες που δυστυχώς δεν έχουν πέσει ακόμα στην αντίληψη μας. Το αρχείο Ποίησης… March 3, 2019 Στην έρημο μας- Κατερίνα Ηλιοπούλου Είδα έναν τραβεστί χορευτή, Μάρτη μήνα μέσα σε κίτρινα διάφανα πέπλα να διαγράφει τροχιές μοναχικών πλανητών σε παρακμιακή σκηνή της Χρυσής Πόλης Είδα έναν τραβεστί χορευτή στην Ινδία προσωπογραφία θλιμμένης σελήνης στο νυχτερινό ουρανό να θρυμματίζεται σε άπειρους αστρικούς κόκκους Είδα αόρατα νήματα να τραβούν τo κορμί του πάνω από την τουριστική ατραξιόν των ψαμμιτένιων κάστρων στην άφατη γαλήνη της Ταρ την ώρα που οι καμηλιέρηδες καπνίζαν χόρτο Είδα ένα… February 11, 2019 δ1- Γεωργία Διάκου μια μετριότητα ένα σφυροκόπημα στο κεφάλι και μπουμ οι ηλεκτρονικές συνδέσεις του κοινωνικού μου φλοιού μια ιλαροτραγωδία σε τέσσερις πράξεις τα παλιά καλά δράματα του ρομαντισμού οι νέες ευκαιρίες εργασίας η ανεργία του κάστορα τα κομμένα ξύλα στην μηχανή αναπαραγωγής η τεκνοποίηση είναι το λάθος αποτέλεσμα η πράξη που δεν ολοκληρώθηκε ως σεξουαλική τα αδύναμα νεύρα ο Τόμας και οι εμμονές του η εμμονή μου με τα πρόσωπα που αγαπώ… October 3, 2018 Κρίμα είναι – Δορίαιχμος Έχουμε όλη τη ζωή μπροστά μας είμαστε οι προνομιούχοι του κόσμου οι στυλοβάτες του Δυτικού πολιτισμού με πρόσβαση σε παιδεία, ιατροφαρμκευτική περίθαλψη, δικαίωμα στην εργασία, στέγαση, τροφή για αυτό να μην παραπονιόμαστε τί κλαις; έχουμε όλοι τη ζωή μπροστά μας σκληρή δουλειά σκληρή δουλειά σκληρή δουλειά ίσως δεν προσπαθούμε αρκετά προς τί τόση αχαριστία όταν υπάρχει αριστεία; Έχουμε ολη τη ζωη μπροστά μας να γεννηθούμε σε ένα μπουρδέλο αγνές αμόλυντες… September 9, 2018 Ο μεγαλύτερος φόβος είναι να χάσεις ένα κομμάτι- Κατερίνα Ζησάκη O μεγαλύτερος φόβος είναι να χάσεις ένα κομμάτι. Όλοι βρίσκουν κάποιον τρόπο. η Μαρία παντρεύτηκε και έκανε παιδιά: πάντα το ‘λεγε. ο Γιάννης ο πάνκης επίσης. ο Νίκος που γύρισε μια ήπειρο δουλεύοντας στις φυτείες: κι αυτός. η Βαγγελίτσα μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη: με σκυλί και αυλή και μελίσσια. ο Μάριος Καλιφόρνια. ο Τάκης στην πρέζα. ο Μητσάκος την έκοψε. η Γιάννα σε νησί: ποτέ δεν το ‘θελε. όλοι άγνωστοι γύρω… August 30, 2018 Αστρόσκονη- Πόππη Δέλτα Δεν έχω άλλες ζωές σου λέω. Φεύγω, μέρα με τη μέρα, φεύγει η αστρόσκονη μου. Δεν θα δω όλα όσα ετοιμάζεις, δεν θα ακούσω όλα όσα θα μάθεις, δεν θα νιώσω όσα θα αισθανθείς. Μέρα με τη μέρα, νιώθω τον ουρανό πιο μακρυά μου. Μυρίζω πιο έντονα το χώμα. Δεν έχω άλλες ζωές σου λέω. Ό,τι αγγίζω, το σφίγγω δυνατά, για να το θυμάμαι. Ό,τι αγαπάω πολύ το μυρίζω έντονα,… July 30, 2018 ΑΦΕΣΗ- Λευτέρης Άλεφ Βασσιλόπουλος Ξυπνάς σε μια πόλη από χαρτόκουτες, η μητέρα σου Ξέχασε το παιδί της μες στην κοιλιά του χρόνου, Εκτός χρόνου, αφηρημένη ως τα έσχατα σημεία, έπλενε Το κορμί σου όταν της ήρθε στο νου η εικόνα χιλίων βρυσών Με νερό να ξεπηδά απ’ το στόμα ισάριθμων πέτρινων λιονταριών Και τότε της γεννήθηκε στον μέγιστο βαθμό η απορία: Κάθε ταξίδι μία εκπλάτυνση της ματαιωμένης στιγμής;   Οπλίστηκε με θάρρος και δύναμη,… July 12, 2018 Χρειάζομαι άγρια ομορφιά άχρονων δευτερολέπτων- Margot χρειάζομαι άγρια ομορφιά άχρονων δευτερολέπτων. κουράστηκα να συναναστρέφομαι με ανασφαλείς πιθήκους. αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να φτάσει τις ταινίες. και οι ταινίες δεν μπορούν να φτάσουν τους οραματισμούς μου. η ποίηση δεν είναι δεσμός, είναι απελευθέρωση. θέλω να καταβροχθήσω το σύμπαν. αυτή η γενιά αποτελείται από θλιβερά μωρά που επαναστατούν με εφήμερες σχέσεις ενάντια στην πλήξη. δεν ανήκω εδώ. κανείς δεν μπορεί να κοιτάξει κατάματα το κτήνος, κανείς δεν… June 27, 2018 Mη γράφετε ποιήματα για την επικαιρότητα- Κατερίνα Ζησάκη Μη γράφετε ποιήματα για την επικαιρότητα παράδειγμα: κανείς μη γράψει για τους πρόσφυγες που πνίγονται στους πόντους για τα πυρά που αντιστρέφουν την ιστορία κανείς μη γράψει για τα ανήλικα που χάνουν τις μανάδες τους στα σύνορα για το χαρτί που χωρίζει το χώμα απ’ το αστέρι μη γράψετε γι’ αυτή την τραβεστί που την ξέγραψε η μάνα της και δεν είχε όταν αρρώστησε η μάνα της ποιον για να… June 17, 2018 Αρχή Αβεβαιότητας – Σίσσυ Δουτσίου Οι μορφές φτιαγμένες από το σύγχρονο άνθρωπο. Τα πρωινά προσφέρουν αδιανόητες στιγμές σε κάθε άτομο ξεχωριστά αλλού είναι ο πανσεξουαλικός ήλιος αλλού κάτι τρεμάμενες χιονοστιβάδες το χώμα αλλάζει μοναχό του από τη Δημοκρατία και από τους αγώνες η Αναρχία μονάχα θα απελευθερώσει τη γη από τα χρόνια της πανούκλας. Επιθύμησαν οι φυλακές τον άνθρωπο που θα τις ξεριζώσει αλλού τα αδέρφια αρνήθηκαν οποιοδήποτε πεδίο μάχης για χάρη των αιώνιων ποιητών… June 16, 2018 Συμπτωματολογία του δικού μου έρωτα. – Μαριβή Γαζέτα Συμπτωματολογία του δικού μου έρωτα. Κοίταξε απλά έτυχε να είσαι εσύ απλά ταιριάζεις τόσο στα μέτρα μου το χρώμα του δερματός σου και η υφή του η φωνή σου και αυτό το βλέμμα που με ειρωνεύεται λατρεύω την ειρωνία πραγματικά με αφοπλίζει ξέρεις τι με καυλώνει έτυχε να είσαι εσύ και έχω πλέξει μια εμμονή στα μέτρα σου έλα να στη φορέσω με όλες τις καταστροφές κεντημένες απάνω με όλα… May 26, 2018 Μέτρια Ποίηση- Ζαχαρίας Στουφής Από τότε που διορίστηκα ταξιθέτρια του χάους δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ καθόλου με την ποίηση. Εσείς όμως, οι νεο-μυημένοι στη γραφή και εσείς οι ακούραστοι διώκτες της σιωπής είναι καιρός, νομίζω, να γράψετε τα αδιάβαστα ποιήματα. Δεν θα τα τραγουδήσουν οι γενιές που δεν θα ’ρθουν θα παραμείνουν σε βιβλία κλειστά όταν οι σαβάνες θα πολιορκούν τα τσιμέντα. Στο ενδεχόμενο ενός οριστικού τέλους να γίνετε οι πιο μάταιοι προφήτες… April 10, 2018 Κι ήταν τυχερός έτσι που πέρασε τα σύνορα- Βάλια Τσιριγώτη Κι ήταν τυχερός έτσι που πέρασε τα σύνορα χωρίς μια σφαίρα για ενθύμιο στο πόδι. Παλιά μετρούσαν πέσος, τώρα 8 δολλάρια την ημέρα. Στην Ενσενάδα κουβαλούσαν τους εργάτες πεσμένους μέσα στις καρότσες, μοιάζαν από ψηλά λαμπάδες ανάμεσα σε τσιμέντα και μπάζα και πλαστικά. Στον γεωκτήμονα τον πήγε ένας κοντός μαυριδερός για 20 δολλάρια, σύνολο 2,5 μεροκάματα δηλαδή υπό τον ήλιο. Ήταν καλός του λέγαν ο γαιοκτήμονας, τα στάχυα γυάλιζαν πάνω… April 10, 2018 Τοπίο σε γραπτή δήλωση- Lynn Melnick Τυλίγεις τα πλευρά μου με γάζες — πειραματίζεσαι με τη λέξη «τρυφερότητα» αφότου τα χέρια σου μελάνιασαν τόσο τον λαιμό μου που δεν μπορώ να μιλήσω. Καθώς ο χειμωνιάτικος ήλιος αλληθωρίζει προς το λουλούδι της ερήμου, που πεθαίνει σε μια φθαρμένη τερακότα μακριά απ’ το σπίτι του, οι άντρες μού λένε να ‘μαι ειλικρινής για τον ρόλο που έπαιξα στο «περιστατικό»: Οκ, ναι, έπρεπε να κάτσω στ’ αυγά μου όταν… March 23, 2018 Cafe de flore – Γεωργία Τρούλη [κανένα εύρος δεν μπορεί να διανυθεί χωρίς αντανάκλαση] Κι όταν εκείνο το τερατάκι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου Σου προκαλούσε τρόμο κι εσύ σχημάτιζες σε σχήμα οβάλ Μια κραυγή stop Σχισμή που λέγεται στόμα σε πρόσωπο –αραιωμένα τα δύο οστέινα που Που λέγονται δόντια Όλη η υπόλοιπη ήσουν τσιμεντωμένη με θέληση Ποτέ δεν κατάλαβες πως η σύνθεση απαιτεί Απόσχιση Μετατόπιση και Διαχωρισμό του χώρου σε πολλά τμήματα Έτσι που κυλινδρικά… January 16, 2018 Σημάδεψέ με στον κρόταφο – Στέλα Αλισάνογλου Η τέχνη σε ηρεμεί. Όχι. Η τέχνη σε ξυπνάει. Ούτε. Η τέχνη σε σπρώχνει. Οκ. Η τέχνη σε ξεγεννάει. Ναι. Ναι! Η τέχνη σε ξεγεννάει. Κι είναι το μεγαλύτερο έργο τέχνης. Είσαι. Ναι. Είσαι το μεγαλύτερο έργο τέχνης πάνω στη γη. Είναι. Είσαι. Είμαι. Το μυαλό δηλαδή είναι. Το ανθρώπινο, ντε! Αυτό, το ικανό για το πιο αποτρόπαιο έγκλημα. Αυτό το ίδιο ζει μέσα στο σώμα μου, στο σώμα σου,… January 16, 2018 Οτιδήποτε άλλο με αποσπά – Κατερίνα Ζησάκη το πρωινό ξύπνημα με αποσπά ο θόρυβος των γειτόνων με αποσπά η ανάγκη για φαγητό με αποσπά η επικοινωνία με τους ανθρώπους μου με αποσπά ο λογαριασμός της δεη με αποσπά φυσικές λειτουργίες όπως η αφόδευση και η ούρηση με αποσπούν το νερό που αργεί να ζεσταθεί για τον καφέ με αποσπά ο αναπτήρας που τα ‘φτυσε με αποσπά το κομμένο ίντερνετ με αποσπά οι πολιτικές κουβέντες με αποσπούν οι… December 28, 2017 Departure Songs – Nikos LeFou Τη μέρα που τελικά δεν έκλαψα πήρα ταξί με τα τελευταία ψιλά κι από την εποχή που σου ζύγιζα το σνιφ πεντεμιση ευρώ διαδρομή μετά εμείς καθόμαστε σε κύκλο στη πλατεία  κι απέναντι οι καλλιτέχνες φοράνε λευκές καρέκλες στα μαλλιά όπως τα φέρετρα των ανυμφευτων βάζουν τη ζωή σταυροποδι Ε9 και τσάμπα κόκκινο κρασί και τ’ αξηλωτα τούβλα που πατάνε τα δηλωμένα εισοδήματα του τώρα γιατί αν το καλοσκεφτεις κι… December 13, 2017 Τ’ Άρματα (Τραντίσιοναλ) – Νόπη Φουντουκίδου Εμπόλεμοι απόλεμοι και τρεις ντουζίνες σπέρμα στα άρματα μας χτίσανε και σπάσανε τα φρένα παπούτσια δεν μας δώσανε ούτε και λίγες σφαίρες στο μέτωπο μας στείλανε να σχίζουμε παντιέρες Εμπόλεμοι απόλεμοι κι η ζεστή να μας θλίβει τα μάτια μας ξερίζωσαν τα γιάτρεψαν με ξύδι μας τάξανε παράσημα μας χρέωσαν θυσίες την πείνα μας ξεγέλασαν μ’ ανόσιες θητείες Εμπόλεμοι απόλεμοι με τρεις ντουζίνες ψέμα στα άρματα μας ξέχασαν βουλιάζουμε στο… December 6, 2017 ΜΙΣΗ | Πόππη Δέλτα Σηκώθηκε πιο νωρίς απ’ ότι συνήθως. Έξω δεν είχε ξημερώσει και τα χριστουγεννιάτικα φωτάκια αναβόσβηναν ακόμα στα μπαλκόνια. Στο στόμα της είχε τη γεύση από τα γλυκά των ημερών είχε στη μύτη της την μυρωδιά του σπιτιού που μεγάλωσε και μια θαλπωρή αγκάλιαζε το κορμί της, αυτή η θαλπωρή των παιδικών και εφηβικών της χρόνων. Έφτιαξε έναν ζεστό καφέ και έστρωσε στο τραπέζι το κατάλευκο τραπεζομάντηλο. Είχε ανοίξει όλα τα… November 17, 2017 ε μ ε ί ς ε δ ώ – Κωστής Τριανταφύλλου (1975) στον αδερφό μου Στέλιο Βασιλειάδη Αφήνει τα όνειρά του στον πρώτο καφέ πνιγμένα. Ποιοι κατεβαίνουνε στο δρόμο να ξεπεράσουν το αδιέξοδο; Βάζει το ατσαλάκωτο κουστούμι του και σβήνει χάνει την ύπαρξή του εγκλωβισμένος. Χάθηκε! Ξέρουμε τον ήχο της σιωπής που φέρνει καταιγίδα! Ποιοι ξεφεύγουν απ’ τον μικρόκοσμό τους; Στραγγαλισμός κι ελαφρότητα! Κάθε… November 13, 2017 Η γενιά μας πεθαίνει – Νίκος LeFou Είσαι στην ηλικία που το τηλέφωνο ξεθάβεται μόνο για κακό Η γενιά μας πεθαίνει ! Πεθαίνει απο τη ληγμένη κατάθλιψη που μας πούλησαν μεσημεριανές εκπομπές και σχολικά βιβλία σκαρφαλώνουμε ύστερα με τα δόντια στις ταράτσες κρεμιόμαστε στις κεραίες και μας ανακαλύπτουν μoνάχα όταν χαλάσουμε το σήμα τους. Αιωρούμαστε σαν κυριακάτικη μπουγάδα λευκοί κυματίζουμε και πάνε μέρες που μυρίζουμε ψοφίμι! Πεθαίνει απο υπερβολική δόση στο βεστιάριο φτηνής παράστασης – πόσα κορμιά… November 9, 2017 ΔΩΜΑΤΙΟ 5ο Γιάννης Ραουζαίος Δεν ξεχνώ ποτέ, εκτός ίσως από μερικές φορές, πως προστάτης των σχέσεών μου με τους άλλους είναι ο Σίβα, θεός της Δημιουργίας και της Καταστροφής. Εκείνος που αγαπά το αίμα στα παιδικά χείλη, τις γυναίκες των καημών και των στερήσεων τα παθιασμένα βήματα του καυτού ανατολικού ήλιου, τα ασθμαίνοντα τμήματα της πρωταρχικής αγνωσίας. Τα ρεύματα των ωκεανών Τα παιχνίδια των Νηριήδων Τις προσόψεις από τα κτίρια του 1640 Την κοσμική… November 9, 2017 Δήμητρα Αγγέλου από τη συλλογή Σπασμένα Άλογα Έλειψες ή έλειψα καιρό Δεν είχα παρά το άρωμά σου Με αυτό έσπασα την πόρτα του σπιτιού Και σε βρήκα νεκρό Μέχρι να έρθει ο γιατρός Μου έδινες οδηγίες Πως να παραποιήσω την αιτία του θανάτου σου Δεν ήθελα ν’ ακούσω κανένα κουδούνι, κανένα τίποτα Ήθελα ν’ ακούω μόνο εσένα Ν’ αλλάζεις σχήμα στη φυγή σου Ξανά και ξανά Να μου σφίγγεις το χέρι καθώς σε υπακούω σωστά Να με… November 8, 2017

Header tags:

Your header tags:

Poetry ΕΚΡΗΞΗ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ- Τάσος Σαγρής Να τελειώνουμε ΓΙΟΡΤΕΣ – Τόνια Κοσμαδάκη Ταξίδευε μονάχος – Μαρία Κυριάκη Λύπη μόνο για αυτά που θεωρούσαμε ότι θα είναι πάντα εκεί- Κατερίνα Γκαράνη Kάποιος φτιάχνει με καρμπόν τις μέρες – Ε.Μύρων Φλέβες και Βασανιστήρια – Gassara Mohamed Ποιήτριες της Αντίστασης Δοκίμιο: Αχαρτογράφητες Ιθάκες- Ο φεμινισμός στην ποίηση του Κώστα Κωνσταντινίδη- της Ξένιας Καλαϊτζίδου ΝΟΣΤΟΣ – Υπερβολική Δόση Οπίου   Σίσσυ Δουτσίου Σιωπή   Δημήτρης Καφετζής Αφιέρωμα: 4 Πεζά   Νάνσυ Αγγελή ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ- Παυλίνα Μάρβιν Αναδημοσίευση Ερωτικής Επιστολής – Γιώργος Γκανέλης Χαρτογράφηση Ελιών – Άγγελος Ήβος Περσεφόνη – Σίσσυ Δουτσίου “Πώς την φαντάζεσαι εσύ την επανάσταση σου”- Αννούλα Χιονιά Σίσσυ Δουτσίου «Ένδοξες Μέρες» Βιβλιοκριτική-Κωνσταντίνος Μπούρας Ο Διάβολος της Ανιστορικότητας – Μαρία Πατακιά Ο θυμός των σωμάτων- Larry Cool ΤΙΠΟΤΑ- ο Ελευθεριακός Εμείς – Sanné Ouilaz ΤΑΡΑΤΑΤΑΜ! Δεν ΕίμαστεΠοιητές   Θεόδωρος Μπασιάκος Πλευριτομένος   Αλεξάνδρα Επίθετη Δύση του Αστεριού   Νικόλας Κακατσάκης Ποίηση από τον 21ο Αιώνα- 59 Σύγχρονοι Έλληνες Ποιητές Στην έρημο μας- Κατερίνα Ηλιοπούλου δ1- Γεωργία Διάκου Κρίμα είναι – Δορίαιχμος Ο μεγαλύτερος φόβος είναι να χάσεις ένα κομμάτι- Κατερίνα Ζησάκη Αστρόσκονη- Πόππη Δέλτα ΑΦΕΣΗ- Λευτέρης Άλεφ Βασσιλόπουλος Χρειάζομαι άγρια ομορφιά άχρονων δευτερολέπτων- Margot Mη γράφετε ποιήματα για την επικαιρότητα- Κατερίνα Ζησάκη Αρχή Αβεβαιότητας – Σίσσυ Δουτσίου Συμπτωματολογία του δικού μου έρωτα. – Μαριβή Γαζέτα Μέτρια Ποίηση- Ζαχαρίας Στουφής Κι ήταν τυχερός έτσι που πέρασε τα σύνορα- Βάλια Τσιριγώτη Τοπίο σε γραπτή δήλωση- Lynn Melnick Cafe de flore – Γεωργία Τρούλη Σημάδεψέ με στον κρόταφο – Στέλα Αλισάνογλου Οτιδήποτε άλλο με αποσπά – Κατερίνα Ζησάκη Departure Songs – Nikos LeFou Τ’ Άρματα (Τραντίσιοναλ) – Νόπη Φουντουκίδου  Πόππη Δέλτα ε μ ε ί ς ε δ ώ – Κωστής Τριανταφύλλου (1975) Η γενιά μας πεθαίνει – Νίκος LeFou ΔΩΜΑΤΙΟ 5ο Γιάννης Ραουζαίος Δήμητρα Αγγέλου από τη συλλογή Σπασμένα Άλογα HΡΩΙΝΗ  Theory. Utopia. Empathy. Ephemeral arts – EST. 1990 – ATHENS LONDON NEW YORK Contact 

Spelling errors:

Broken links:

Broken image links:

CSS over tables for layout?:

Last modified date:

Images that are being re-sized:

Images that are being re-sized:

Image link URL:

https://voidnetwork.gr/wp-content/uploads/2016/06/wordlogo-.png

Mobile friendly:

Links with no anchor text:

W3C Validation:

Print friendly?:

GZIP Compression enabled?: